چهقدر خانهها صفا داشتند و دلها آرام بودند؛ همان قدیمترها، که سفره ها سادهتر بودند و زرق و برقها کمتر…
هرچه خانهها زیباتر، چهرهها رنگیتر و لباسها عجیبتر شدند؛ آرامش در میان خانهها کمرنگتر شد.
آن وقت معادلات ذهنی ما که عمری فکر میکردیم هرچه مرفهتر زندگی کنیم، آرامتریم، به هم ریخت و بر همه ما ثابت شد که آسایش، میتواند ابزاری برای آرامش باشد اما علت آن نیست.
حالا به این سؤال رسیدیم که چطور میشود خانههایمان، فرزندانمان، محیط کارمان، و مهمتر از همه خودمان را آرام نگه داریم و در شرایط گوناگون زندگی این آرامش را حفظ کنیم؟
مجموعۀ «آرامش»، به بررسی کامل معنای حقیقی کلمۀ آرامش، مکانسیم برقراری، حفظ و کنترل آن در درون انسان پرداخته و؛
۱- عوامل موثر در آرامش
۲- موانع حذف آن
را یک به یک برمیشمرد.
لازم است این فرمول اثبات شده را فراموش نکنیم؛
هرچه سطح آسایشمان بیشتر میشود؛ حتماً از سطح آرامشمان کاسته خواهد شد مگر آنکه …؟؟؟