شکر

قرآن، شکر را، فرمول «ازدیاد رزق‌» معرفی می‌کند!
رزق‌ مادی و معنوی، رزق عاطفی، محبوبیت‌های اجتماعی، جذب امدادهای غیبی و …

«لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ»(ابراهیم/۷)
شکر، مقدمۀ افزایش است!

اما شکرگزاری، صرفاً مربوط به رابطۀ ما و خداوند نیست، بلکه رابطۀ ما با تمام انسان‌ها و دنیای پیرامون‌مان را شامل می‌شود!

شکرگزاری یک مهارت است، که باید قوانینش را آموخت، که اگر این مهارت در کسی افزایش یابد؛ تاثیرات بی‌شماری را در پی خواهد داشت؛ به عنوان مثال؛

۱ـ توان دیدن زیبائی‌ها در دیگران، به کاهش عیب‌جویی و دیدن خطاهای آنان منجر شده و از سطح اختلافات، درگیری‌ها و طلاق‌ها می‌کاهد.

۲ـ مهارت شکرگزاری در زمان نعمت، قدرت تحمل انسان و حفظ آرامشش را در زمان سختی‌ها افزایش می‌دهد!

۳ـ ریشۀ بسیاری از بیماری‌های روحی آزاردهنده، از جمله «حسادت» نیاموختن مهارت شکرگزاری است! روح شکر، نابود کنندۀ بسیاری از بیماری‌های روحی است.

۴ـ اهل شکر، به دلیل دیدن زیبائی‌ها و کمالات دیگران درون اَمن‌تر و آرام‌تری دارند، لذا برای بقیه، محبوب‌ ترند!

۵ـ سطح رضایتمندی اهل شکر، نسبت به دیگران، در زندگی بیشتر است!

۶ـ اهل شکر، قدرت بالاتری در «کنترل افکار منفی» دارند.

برای آموختن قوانین شکرگزاری، کمی زمان و جدیت لازم است.